Niemieckie Prawo o nieuczciwej konkurencji – regulacja prawna - Wettbewerbsrecht
Prawo o nieuczciwej konkurencji regulowane jest wiec przede wszystkim w ustawie o nieuczciwej konkurencji z 3 lipca 2004 roku oraz w ustawie przeciwko ograniczaniu konkurencji z 1 stycznia 1958 roku dotyczącej prawa kartelowego (GWB). Obok w/w ustaw wyróżnia sie również inne przepisy pomocnicze.
Jednakże jeżeli mówimy o prawie konkurencji w wąskim zakresie, pod uwagę brana jest tylko centralna kodyfikacja w postaci ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb (UWG).
Prawo konkurencji rozumiane szeroko służy regulacji konkurencji pomiędzy uczestnikami rynku i powinno umożliwiać swobodną konkurencje usług na danym rynku. Powinno ono zapobiegać tworzeniom monopolów na rynku oraz służyć osiągnięciu stabilizacji gospodarki narodowej. Dobro prawne chronione prawem o nieuczciwej konkurencji jest właśnie sama konkurencja. Nie istnieje legalna definicja pojęcia „konkurencja”, jednakże pod pojęciem konkurencyjnych zachowań można rozumieć starania uczestników rynku o uzyskanie jak najwyższego zysku dla siebie, nie zważając tym samym na innych uczestników rynku. Pojęciem konkurencji można jednak także określić strukturę rynku. Wobec tego legalna definicja konkurencji posiada bezspornie wiele znaczeń.
Niemiecka ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwej konkurencji reguluje dozwolone zachowania przedsiębiorców w walce o udział na rynku ze swoimi konkurentami, a w szczególności wskazuje na zachowania niedozwolone.
II. Niedozwolone zachowania rynkowe
Do niedozwolonych zachowań przedsiębiorców którymi ci usiłują uzyskać bezprawne korzyści w stosunku do konkurencji zaliczają sie przykładowo: cold calling (niepożądane hasła reklamowe), wykorzystywanie niedoświadczenia dzieci, wprowadzanie w błąd poprzez oferowanie rzekomych gier loteryjnych, przeszkadzanie współuczestnikom rynku. Kryptoreklama oraz reklama wprowadzająca w błąd (§ 5 UWG) nie jest nigdy dozwolona a reklama wywołująca wrażenie podobnej do reklam konkurencji (§ 6 UWG) jest dozwolona tylko pod określonymi warunkami.
Przedsiębiorcy (konkurenci) mogą wnosić wzajemne pozwy o zaniechanie wykonywania dalszych niedozwolonych czynności. Również organizacje chroniące konsumentów, centrale konsumentów oraz centrale konkurencji mogą występować za pomocą kolektywnych powództw związkowych o dalsze zaprzestanie niedozwolonych metod rynkowych.
III. Funkcje przepisów prawa o nieuczciwej konkurencji
§ 1 UWG (ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwej konkurencji) postuluje co następuje: „ustawa ta służy ochronie tych, którzy są użytkownikami lub uczestnikami rynku przed nieuczciwą konkurencją ze strony innych. Chroni tym samym również interesy ogółu przed właściwą rywalizacja na rynku“.
Zadaniem ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwej konkurencji jest regulacja stosunków rynkowych w interesie uczestników rynku, w szczególności konsumentów i konkurentów.
Jeżeli w związku ze szkodliwymi oddziaływaniami zachowań konkurencyjnych, chodzi tylko o naruszenia konkurencyjnych możliwości rozwoju innych uczestników rynku, które biorąc pod uwagę obiektywne rozważania w ramach dozwolonej konkurencji, mieszczą się w jej ramach, na gruncie funkcji ochronnej ustawy nie powstaje żadna potrzeba, wydawania wyroku dotyczącego złamania przepisów o nieuczciwej konkurencji, nawet jeżeli działający który poprzez (obiektywnie niedozwolone) działania konkurencyjne oddziaływał krzywdząco na innych uczestników rynku o tych oddziaływaniach wiedział, powinien był wiedzieć lub brał je pod uwagę.
IV. Granice
Postanowienia UWG regulują stosunki panujące na rynku i przewidują skutki prawne zachowań niosących ze sobą zaburzenia konkurencji na rynku.
Zadaniem UWG nie jest sankcjonowanie wykroczeń przeciwko przepisom o nieuczciwej konkurencji. Ustawie przysługuje jedynie drugorzędna funkcja ochronna w stosunku do konkurencji wobec łamanych norm prawnych. Złamana norma nie może być indywidualnie chroniona, musi jej również towarzyszyć ochrona konkurencji, użytkowników lub innych uczestników rynku.
|
